چگونه اتوماسیون باعث تغییر شکل ساخت ورق فلزی می شود: دقت، سرعت و هزینه

چگونه اتوماسیون دقت و ثبات را بهبود می بخشد

دقت در کار ورق فلزی در واقع زنجیره ای از تلورانس های کوچکتر است. لبه برش باید تمیز باشد، خم اول باید با زاویه برنامه ریزی شده مطابقت داشته باشد، خم بعدی باید اولین خمش را به حساب آورد، و قسمت تمام شده باید با اجزای جفت گیری آن مطابقت داشته باشد. اتوماسیون این زنجیره را با اندازه‌گیری و تصحیح در هر پیوند به جای تکیه بر بازرسی نهایی برای تشخیص خطاها پس از انجام آسیب، بهبود می‌بخشد.

تطبیق پارامتر که وابستگی به تجربه را کاهش می دهد

سیستم های برش مدرن می توانند کیفیت لبه، ضخامت مواد و تنظیمات گاز یا قدرت را تجزیه و تحلیل کنند، سپس پارامترهای مناسب برای ورق مقابل را توصیه یا اعمال کنند. اپراتور دیگر مجبور نیست به خاطر بیاورد که آخرین بار کدام ترکیب برای یک آلیاژ خاص کار کرده است. سیستم از نتایج ثبت شده استفاده می کند، بنابراین تنظیمات خوب به تنظیمات قابل تکرار تبدیل می شوند. این در مغازه‌هایی که چندین ماده را در یک هفته کار می‌کنند، که حافظه به تنهایی راهنمای غیرقابل اعتمادی است، اهمیت بیشتری دارد.

ثبات اغلب بیشتر از دقت اوج اهمیت دارد. برنامه ریزی فرآیندی که هر بار در یک باند باریک قرار می گیرد، آسان تر از فرآیندی است که گاه بی نقص و گهگاه دور است.

اندازه گیری زوایای خم به عنوان قطعه

Springback دشمن اصلی دقت زاویه است. هر آلیاژ پس از آزاد شدن پانچ کمی بهبود می یابد و مقدار آن با ضخامت، جهت دانه بندی و سایش ابزار متفاوت است. سیستم‌های اندازه‌گیری زاویه مبتنی بر لیزر، قطعه کار را در حین شکل‌گیری تماشا می‌کنند و قبل از اینکه قطعه از قالب خارج شود، ضربه را تنظیم می‌کند. با تنظیم خوب، زوایای خم شدن را می توان در حدود 0.3 درجه نگه داشت، که اغلب برای نگه داشتن مجموعه هایی با شکاف تنگ در مشخصات کافی است.

راهنمایی دید برای شناسایی و جابجایی قطعه

دوربین‌ها می‌توانند خانواده‌های قسمت‌ها را تشخیص دهند، جهت‌گیری را بخوانند، و حفره‌ها یا لبه‌ها را قبل از برداشتن یک ربات خالی پیدا کنند. در عمل، دقت تشخیص بستگی به نورپردازی، پرداخت سطح، و شباهت قطعات همسایه دارد. نتایج گزارش شده در برخی استقرارها به حدود 88.9 درصد می رسد که مفید است اما کامل نیست. به همین دلیل، سلول‌هایی که به خوبی طراحی شده‌اند، بینایی را با بررسی‌های فیزیکی ساده جفت می‌کنند، مانند اتصالی که فقط یک قسمت به درستی قرار داده شده را می‌پذیرد، به طوری که خواندن نادرست منجر به مکث به جای قطعه کار آسیب‌دیده می‌شود.